پایگاه اطلاع رسانی دکتر مسعود بازودار
با وجود اینکه غذاخوردن درمقابل فرد گرسنه مذموم است ودر روایات نهی شده است اما دلیل حرمت روزه خواری شکسته شدن قبح اجتماعی است که به توضیح آن می پردازیم
روایات در باب حرمت روزه خواری
امام صادق علیه السلام فرمود:
« هر کس یک روز از ماه رمضان را ، روزه خواری کند ، روح ایمان از او خارج می شود»
(الفقیه ج۲ص۱۱۸)
در روایات متعددی وارد شده است که باید با این گونه افراد برخورد شود و این افراد مشمول تعزیر و مجازات می شوند ؛
وسائل الشیعه ج۱۰ ص۲۴۸ باب۲ این محدودیت منافاتی با آزادی انسان در دینداری ندارد. هر فردی مختار است که مسلمان شود یا نه؛ ولی در محیط اجتماعی تابع قوانین و سنت های جامعه است.
روزه خواری در انظار مردم از حالت فردی و شخصی به حالت اجتماعی در می آید که افراد در جامعه مجاز به انجام هر کاری نیستند. هر فردی در منزل خود می تواند روزه خواری کند که اگر بدون عذر باشد گنهکار است ولی روزه خواری در اجتماع، موجب تضییع حقوق دیگران و بی حرمتی به عقاید افراد جامعه و ریختن قبح گناه می گردد و به تدریج روزه خواری برای سایر افراد جامعه نیز رنگ عادی را به خود می گیرد. زیرا بین عمل حرام و تظاهر به عمل حرام تفاوت است.
در نتیجه هیچ فردی اعم از مسلمان و غیر مسلمان، مسافر و غیر مسافر حق روزه خواری در انظار عمومی را ندارد. هر شخصی که در فضای کشور اسلامی زندگی می کند باید به این قانون احترام بگذارد.فرد روزه خوار علاوه بر بی حرمتی به احکام و قوانین اسلامی، به صورت علنی و آشکار بیان می کند که رعایت حقوق دیگران، برایش اهمیتی ندارد؛ لذا مستوجب عقوبت است.
زندگانی دسته جمعی برای افراد بشر دارای فواید وبرکات فراوانی است ولی در مقابل آن محدودیت هایی نیز برای او ببار می آورد
در زندگی اجتماعی سرنوشت افراد بهم مربوط است وافراد در سرنوشت هم اثر دارند . در اجتماع چیزی به عنوان ضررفردی وجود ندارد و هر زیان فردی امکان این را دارد که به صورت یک زیان اجتماعی درآید وبه همین دلیل منطق وعقل به افراد اجازه می دهد که در پاک نگه داشتن محیط زیست خود از هرگونه تلاش و کوششی خود داری نکنند
پیامبر گرامی فرمود: یک فرد گنهکار در میان مردم همانند کسی است که با جمعی سوار کشتی شود و به هنگامی که در وسط دریا قرار گیرد تبری برداشته وبه سوراخ کردن موضعی که در آن نشسته بپردازد و هرگاه به او اعتراض کنند در جواب بگوید من در سهم خود تصرف می کنم اگر دیگران اورا از این عمل خطرناک باز ندارند طولی نمی کشد که آب دریا به داخل کشتی نفوذ کرده ویکباره همگی در دریا غرق می شوند(مسند احمد ج۴ص۲۶۸)(نهج الفصاحه ص۸۳۴)
پیامبر گرامی با این مثال جالب منطقی بودن وظیفه امر به معروف و نهی از منکر را مجسم ساخته و حق نظارت بر اجتماع و برخورد با هنجار شکنان اجتماعی را یک حق طبیعی که ناشی از پیوند سرنوشت ها است می داند (تفسیر نمونه ج۳ص۳۸)
روشن است که اگر این محدودیت ها مثل در نظر نگرفتن حرمت روزه خواری نباشد به تدریج قبح گناه ریخته و ارتکاب گناه برای افراد آسان میشود.
در پایان نگاهی اجمالی به مجازات روزه خواری در کشورهای مختلف عرب زبان نیز می اندازیم.
دربطن نماز و روزه که دورکن اصلی دین است مسایل گنجانده شده است این جامعه را از بلایا و انحرافات فکری و فردی میکند در نماز واقعی که فرد در مقابل آفریننده قادر و توانا سر تعظیم فرود می آورد و لب به ثناو ستایش آن الهی بی همتا می گشاید و در دل تمام افکار و رذیله ذاتی خود را سرکوب و و وسوسه های شیطانی را نشنیده و از هر گناه کوچک و بزرگ دوری می کند تا رب ازلی ازاین بنده ضعیف و ناتوان که پلک زدن را هم بدون خواست او نمیتواند انجام دهد راضی و خشنود باشد.
نماز دل را جلا میدهد تا به انحراف کشیده نشود و روزه انسان را از شهوت و غضب و غیبت وظلم دور می کند. دنیای آدمی بدون قوانین دچار هرج و مرج میشود قوانین الهی فقط برای ایمنی انسان ها صادر شده اگر هر جامعه‌ای از این قوانین سربازنند و این عمل را در ملع عام انجام دهند یعنی به زبان عامیانه حیای دینی از بین رفته و این مثل موریانه در انبار چوب می ماند که همه را تخریب میکند
شیطان در جایی که نماز و قرآن خوانده شود و به آن عمل گردد مغلوب شده و روزه انسان را به فکر دیگران که در گرسنگی و تشنگی بسر می برند می‌اندازد و به یاد آنهایی که نمی توانند حتی وعده ای نان و اب یا چیزی برای خوردن پیدا کنند دنیای آدمی بدون خدا و قوانین خدا پوچ و باطل است دنیای آدمی بدون قوانین الهی جهنم مطلق هم در این دنیا و هم در آخرت می باشد انسانیت به معنای کامل در ۵ از اصل دین و ۱۰ فرع دین گنجانده شده که اگر به آن عمل و اعتقاد داشته باشیم رستگارمیشویم.
درسته که روزه یکی از اعمال واجب برای ماست و‌ترک آن گناه است و‌کسیکه روزه خواری بکند جرم محسوب میشود ولی آیا برای نماز نخواندن هم جرمی هست؟ یا برای دروغ گویی یا غیبت؟ اگر برای این ها هم بود شاید مردم بیشتر مواظب کردار خودشان میبودند. علاوه بر این افرادی که دچار بیماری های خاص هستند و باید آب و چای و حتی بعضی اوقات غذا مصرف کنند و شاغل هم هستند این کار برایش غیر ممکن است و ممکن است ب بدنش آسیب برساند. بنظر من نباید روزه خواری ممنوع شود حداقل تا میزان خیلی کم این مسئله باید مورد توجه قرار بگیرد
با سلام و احترام، حرمت روزه خواری بر کسی پوشیده نیست، اما در جامعه ای که رفت و آمد به علت کار،تحصیل و… وجود دارد، آیا فضایی برای آنهایی که اجبارا نیازمند آن هستند که روزه نگیرند آماده سازی شده است؟ آیا در محیط دانشگاه ،ادارات و… محیطی برای افرادی که به هر دلیل(بیماری، شرایط خاص، فاصله شرعی و…)اجبارا نیازمند استفاده از آب سرد یا مواد خوراکی هستند پیش بینی می شود؟ در صورتی که امکانات و فضایی ایجاد شود برای آن دسته از افراد که مشکلاتی دارند و سپس در ملا عام روزه خواری صورت گیرد. در این صورت باید حرمت روزه خواری را ملاک قرار داد و به دنبال آن مجازات در نظر گرفت.
باید ملاک تشخیص گسترده تر شود، باید شرایط برای افراد بیمار فراهم شود.
با تشکر و احترام
بسم ا… الرحمن الرحیم
با تقدیم تحیت و ادب محضر استاد گرانقدر جناب آقای دکتر مسعود بازودار
معروض میدارم که اگر ما مسلمانیم و معتقد به احکام خمسه تکلیفیه خود هستیم باید و باید در رعایت و امتثال آن همت کنیم. در سالهایی که اینجانب مشغول به تحصیل در خارج از کشور بودم، بارها و بارها مشاهده میکردم که تمام اطرافیانم در شعائر دینی خود مثل عید پاک، دعای یکشنبه ها در کلیسا، عید سیاه و غیره در دین مسیحیت، چه پروتستان، چه کاتولیک و چه ارتودوکس، به شدت پایبند بودند، حال ما که مسلمان و شیعه هستیم و بیانگر برترین دین و مذهب در جهان، چرا باید نسبت به دو اصل از احکام خمسه خود که وجوب و تحریم است، کاهلی کنیم؟
آنهم بویژه در تحریم و عدم ارتکاب حرام به دستور شارع مقدس!
روزه خواری همانطور که ذکر شد دارای عقاب است و تعزیر دارد ولی متاسفانه در محیط کاری ما در دادگستری، هرسال در ماه مبارک رمضان، حجم و عده بیشتری از روزه خواران حضور دارند و جلب میشوند که مرتکب روزه خواری در مرئی و منظر عمومی شده اند. که باعث زهی تاسف است…
یا مسلمانیم و متعهد به احکام و دینمان، یا باید راه دیگری را پیش بگیریم!
الله اعلم….
:
احکام اسلام به دو بخش فردی و اجتماعی تقسیم میشود.
احکام فردی مانند نماز و احکام اجتماعی مانند رعایت حقوق الناس.
در حکومت های اسلامی حاکم جامعه حق دخالت در احکام فردی را ندارد مثلا نمیتواند افراد را مجبور به اقامه نماز کنند.اما در احکام اجتماعی اگر عدم رعایت این احکام بخواهد ضربه به پیکره دینی جامعه وارد کند و هویت دینی جامعه را زیر سوال ببرد حکومت موظف به جلوگیری است.
به طور مثال اگر بی حجابی افرادی در جامعه بخواهد حرمت احکام دینی را در جامعه بشکند و احکام دین را به سخره بگیرد و بی ارزش نشان دهد حکومت موظف است به جلوگیری تز چنین تحرکاتی.
واز جمله اعمالی که تظاهر علنی ان باعث بی حرمتی به احکام دین در سطح جامعه میشود تظاهر به روزه خواری است.
خود روزه خواری حرام است اما جزء احکام فردی به شمار می رود اما اگر همین روزه خوتری در ملاء عام باشد و باعث هنجار شکنی شود میشود یک مسئله اجتماعی که حکومت و مردم باید برخورد کنند.همانطوری که در تاریخ اهل بیت برخورد میشده به عنوان مثال در زمان علی ع فردی را به خاطر روزه خواری علنی39 ضربه شلاق زدند.
(مستدرک الوسائل ج7ص401)
قال الصادق علیه السلام:
من افطر یوما من شهر رمضان خرج روح الایمان منه
امام صادق علیه السلام فرمود:
هر کس یک روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد – روح ایمان از او جدا می شود.
وسائل الشیعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5
من لا یحضره الفقیه ج 2 ص 73، ح 9
سلام وعرض ادب خدمت استاد گرامی دکتر بازودار
در تکمیل متن پر بارتان
وقتی به این وظیفه الهی نگاه و تحقیق می‌کنیم به فواید نماز برای جسم و روح پی میبریم
در حین نماز خواندن انجام یک سری حرکات واجب هستند
که همین حرکات بسیار مفیدند
باسلام به استادعزیز.روزه خواری ممنوع است اماچگونه بایدرعایت شود.مسوولین بایدتبلیغاتی دراین زمینه بکنن.تامردم براساس اون تبلیغات برای همیشه یادشون باشه.چرایه شخصی شایدیه مشکلی داشته باشه جلوی انظارعموی شروع کنه به روزه خواری که اون بحثش جداست.اماکسی که رعایت نمیکنه وبه این احکام اعتقادی نداره وازمسلمونی چیزی حالیش نیست بایدیه مجازاتی مثل کشورهای دیگه لحاض شه واسش.مثلا همین کمربند بستن که مردم الان میدونن اگه نبندن جریمه میشن.واسه روزه خواریم همچین مجازاتی روبایددرنظرگرفت که فردبدونه اینکارباعث مجازاتش میشه.درپناه حق
بسم الله ارحمان اارحیم
با سلام خدمت استاد ارجمند جناب آقای دکتر بازودار
روزه مانند نماز از فرایض واجب دینی است یعنی حکم او در احکام خمسه ی تکلیفیه وجوب است پس بر همه ی مسلمانان واجب است به آن عمل کنند و آداب مربوط به آن حکم را رعایت.
اما این حکم مانند هر حکم دیگری ظرفیت ها و توانایی افراد را در نظرگرفته برای مثال فردی که بیمار است خوب در اینجا به او واجب نیست اگر روزه موجب ضرر او میشود یعنی طبق قاعده ی لاضرر از احکام اسلام هیچ ضرری متوجه کسی نمیشود.
حالا این حکم هم جنبه فردی دارد هم اجتماعی .جنبه ی فردی مربوط به خود فرد مکلف است روزه تجلی تقواست یعنی روزه دار جایز نیست بخورد بیاشامد و با زبان روزه غیبت کند و دروغ بگوید گرچه در حالت عادی نیز این دو قبیح است ولی در موقع روزه پر اهمیت تر خوب این فرصت وتمرین است برای تقویت ایمان وتقوا و اگر فرد این فرصت را از دست دهد بیشتر به خود تو ضرر وارد شده چرا که از ارتقای خودش در جهت انسانیت و ارزش های انسانی خودش را محروم ساخته و دوم گناه است چون از حکم وجوب خداوند سرپیچی کرده اما جنبه ی اجتماعی . یکی از تعاریف قابل تامل از آزادی این است که آزادی تا جایی مفید است که به آزادی دیگران خدشه ای وارد نکند یعنی اگر این مرز را رد کنیم دیگر موجب تضییع حق دیگران شدیم و به هدف مان از آزادی دست پیدا نکردیم.
حال از این رو که جامعه ی اسلامی است یعنی قوانین و مقررات آن تابع قوانین شریعت مقدس اسلام است نیاز است که به این جنبه ی عمومی حکم توجه شود البته این برای افرادی است که در انظار عمومی مرتکب روزه خواری میشوند نه کسی که به خاطر عذر شرعی قابل قبول با رعایت شئونات در خفا و پنهان دارو یا خوراکی مصرف میکند و اتفاقا دیده میشود چرا که او شئونات را رعایت کرده و این نیز اتفاقی است .
رکن قانونی این جرم در ماده 638 قانون تعزیرات آمده است
به علاوه اینکه اعمال ناشایست دیگری نیز که در اسلام قبیح است مانند تهمت غیبت دروغگویی و … آنها نیز مورد جرم انگاری قرار گرفته مثلا عنوان های مجرمانه ای مثل نشر اکاذیب و افترا و توهین که هر کدام با توجه به وقوع حادثه ی خارجی با تفسیری متناسب و بررسی دقیق می توان مشمول این جرایم گردند ولی گاهی اوقات قصد افراد مجرمانه نیست یا اصل تفسیر مضیق در حقوق کیفری به ما اجازه نمیدهد تا مجازات را بر فرد ثابت کنیم و یا قاعده ی درا که نظر مشهور این است که چون در حدود وجود دارد به طریق اولی در تعزیرات نیز قائل به آن هستیم و این نیز با رعفت اسلامی سازگار است و جایز است مسامحه داشته باشیم در نتیجه روزه خواری نیز مانند افعال نامبرده شده که قبیح است و جرم انگاری شده و از این قاعده مستثنا نیست ولی افراد ناتوان از عمل به روزه تخصیصا از این حکم خارج میشوند در صورت رعایت شئونات و آداب و احتیاط هم مشکلی برایشان پیش نمی آید
باسلام و عرض خسته نباشید خدمت شما استاد بزرگوار جناب آقای دکتر بازودار. باتشکر از مطالب منتشر شده در سایت.دیدگاه شخصی بنده:مطابق ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی که برگرفته از احکام و دستورات اسلامی می باشد:”هرکس علنا در انظار عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید علاوه بر کیفر عمل به حبس از ده روز تا دو ماه یا تا ۷۴ضربه شلاق محکوم می گردد”
حفظ ضوابط دینی و رعایت شئونات اسلام در تمامی ایام به ویژه ماه مبارک رمضان امری لازم و ضروری است و دستگاه قضایی با افرادی كه نسبت به ارزشهای اسلامی حرمت شكنی كنند و علنا در معابر و اماكن عمومی اقدام به روزه خواری كنند، براساس قانون مجازات اسلامی موظف است برخورد نماید.
در طول تاریخ فقهای بزرگ شیعه در مباحث فقهی به حکم اقدام علنی به روزه خواری اشاره کرده اند و اینگونه نیست که این موضوع از ابداعات و اختصاصات جمهوری اسلامی ایران باشد.در دیگر کشورهای اسلامی هم برای کسانی که در ملأعام تظاهر به روزه خواری می کنند،مجازات هایی در نظر گرفته شده است.
حکم فقهی این اقدام:
بر اساس احکام اسلامی اگر کسی در ماه مبارک رمضان بدون عذر شرعی و از روی عمد در ملاء عام روزه خواری کند، در صورتی که نزد حاکم شرع ثابت شود، در مرتبه اول و دوم او را مجازات (تعزیر) می کند. اگر باز هم به بی حرمتی نسبت به ماه رمضان ادامه دهد، در مرتبه سوم یا در مرتبه چهارم با اختلافی که در بین فقها وجود دارد اعدام می شود.(۱)
از جمله روایاتی که این مجازات برای روزه خوار در ملأ عام بیان شده است صحيحه سماعه است که طبق این روایت از امام ـ عليه السلام ـ سوال شده که: رجل أخذ في شهر رمضان و قد افطر ثلاث مرات و قد رفع الي الامام ثلاث مرات؟ کسي در ماه مبارک رمضان سه مرتبه علنا روزه‌اش را افطار کرده است و حکم تعزير بر او جاري شده، تکليف چيست؟ امام ـ عليه السلام ـ فرموده است: يقتل في الثالثة، در مرتبه سوم بايد کشته شود(۲).
اما نمونه های تاریخی:
۱. از امام باقر (سلام الله علیه) نقل شده است که:
مردى را نزد على امام علی(علیه السلام) آوردند که در روز ماه رمضان بدون عذر افطار کرده بود،حضرت به جهت حقّ ماه رمضان که این شخص در آن افطار کرده بود، سی و نه شلّاق به او زد. (۳)
۲. یکى از شاعران زمان امیرالمؤ منین علىّ علیه السلام به نام نجاشى در ماه مبارک رمضان ، آشکارا شراب خمر آشامید؛ پس او را نزد امام علىّ علیه السلام آوردند.
حضرت دستور داد تا او را صد ضربه شلاّق زدند و سپس او را به حکم آن بزرگوار زندانى نمودند؛ و چون فرداى آن روز شد، وى را از زندان بیرون آوردند و هشتاد شلاّق دیگر بر او زدند.
نجاشى اعتراض کرد : چرا زندان و هشتاد شلاق اضافى زدید؟
حضرت فرمود: چون حرمت ماه رمضان را شکستى و علنى با حرام روزه خوارى کردى .(۴)
نکته ای که باید مورد توجه قرار داد این است که:
آنچه جرم بوده و مجازات دارد اقدام به روزه خواری در ملأعام یعنی تظاهر به روزه خواری می باشد.والا اگر کسی مخفیانه و دور از چشم دیگران به هر دلیل اقدام به روزه خواری کند،هر چند اگر بدون عذر شرعی اقدام به روزه خواری کند مرتکب گناه شده است ولی این مجازات شامل حال او نمی شود.
با آنکه در آیات قرآن بر روزه تاکید شده و آن را عبادتی استثنایی و برتر در کنار نماز دانسته به طوری که در همه شرایع اسلام واجب بوده و ترک آن حرام است، با این همه از جمله عبادت‌های انعطاف پذیری است تا همگان بتوانند از مواهب و برکات آن بهره مند شوند.
از نظر آموزه‌های قرآن، روزه با شرایطی خاص در روزهای معین از سال یعنی ماه مبارک رمضان واجب شده است. خداوند درباره اصل وجوب آن می‌فرماید:اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، روزه بر شما مقرر شده است، همان گونه كه بر كسانى كه پيش از شما [بودند] مقرر شده بود، باشد كه پرهيزکارى كنيد.(بقره، آیه 183)
هدف اصلی این برنامه که برای امت‌های پیشین نیز واجب بوده، دستیابی به تقوای الهی است که هدف همه عبادت‌ها نیز به شمار می‌آید.(بقره، آیه 129)
از نظر قرآن، روزه ماه رمضان، بر فرد فرد مسلمانان واجب است. خداوند غیراز آیه 183 سوره بقره در آیه 183 سوره نیز می‌فرماید: فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهرَ فَليَصُمهُ؛ پس هر کسی از شما این ماه رمضان را درک کرد باید آن را روزه دارد.
از آنجا که خداوند تکالیف را براساس توان و استطاعت هر فردی قرار داده، با همه سختگیری در نظم عددی و زمانی، انعطافی را پذیرا شده تا کسانی که استطاعت و توان ندارند، در شرایطی از آن معاف شوند.
خداوند در این باره می‌فرماید: روزه در روزهاى معدودى بر شما مقرر شده است. ولى هر كس از شما بيمار يا در سفر باشد، به همان شماره تعدادى از روزهاى ديگر را روزه بدارد و بر كسانى كه روزه طاقت‌فرساست، كفاره‌اى است كه خوراك دادن به بينوايى است. و هر كس به ميل خود، بيشتر نيكى كند، پس آن براى او بهتر است و اگر بدانيد، روزه گرفتن براى شما بهتر است.(بقره، آیه 184)
و همچنین می‌فرماید:ماه رمضان همان ماهی است كه در آن، قرآن فرو فرستاده شده است، كتابى كه مردم را راهبر و متضمّن دلايل آشكار هدايت و ميزان تشخيص حق از باطل است. پس هر كس از شما اين ماه را درك كند بايد آن را روزه بدارد و كسى كه بيمار يا در سفر است بايد به شماره آن، تعدادى از روزهاى ديگر را روزه بدارد. خدا براى شما آسانى مى‌خواهد و براى شما دشوارى نمى‌خواهد؛ تا شماره مقرر را تكميل كنيد و خدا را به پاس آنكه هدایتتان كرده است به بزرگى بستاييد، باشد كه شكرگزارى كنيد.(بقره، آیه 185)
در این آیات و نیز آیات دیگر برای روزه گرفتن شرایطی بیان شده که شامل: حضور در وطن و مسافر نبودن، سلامتی از امراض و بیماری‌ها، علم و دانایی نسبت به ماه رمضان، توان و قدرت بر انجام آن و مانند آنها میشود. البته این شرایط غیراز شرایط عمومی تکلیف از جمله بلوغ و عقل و اختیار و قدرت است.موفق باشید.مسعود عطایی
سلام.بسیار عالی دیدگاه شما فوق العاده بود
با سلام خدمت استاد گرامی
درس معلم ار بود زمزمه محبتی جمعه به مکتب اورد طفل گریز پای را
برکسی پوشیده نیست که متاسفانه نسل جوان ما مدت هاست تز دین فاصله گرفته و این فاصله روز به روز بیشتر میشود . شاید علت ان در این باشد که غالبا دیده در رعایت نکردن یک سری امور فردی دینی به سختی مجازات میشود اما افرادی که امو اجتماعی دینی را رعایت نمیکنند مثل حلال و حرام اختلاس و … ازادانه میچرخند و حقوق جامعه را زیر پا میگذارند . اگر قرار است امور دینی جز به جز رعایت شود پس باید در همه امور رعایت شده و هیچ کس از ان تخطی نکند.نه اینکه تا فردی امور فردی دینی را رعایت نکرد به سخت ترین وجه ممکن مجازات شود و منتظر مجازات الهی هم بماند اما افرادی باشند که حقوق بیت المال را به راحتی بخورند و فرزندانشان را به ممالک بی دین بفرستند.
عدالت محبت رافت روشنگری صداقت و … اینهاست که پایه های اعتقادی یک ایدئولوژی را درمیان ملت ها محکم میکند و باعث دوام انها میشود نه خشونت و افراط و تفریط.
سلام آفرین احسنت.خیلی با دیدگاه شما موافقم.مرحبا
متاسفانه این موضوع روز به روز در کشورمان کم رنگ میشود و مردم خصوصا جوانان به بهانه های مختلف در تلاشند که روزه گرفتن را از سر خود باز کنند حتی عمدا به مسافرت میروند که عذاب وجدان، دست از سرشان بردارد!
حال آنکه در روزه گرفتن فواید بسیاری نهفته است…
سلام و خداقوت
زیربنای روزه، تمایل انسان به پدیدآوردن شرایط جسمی و روانی اغلب از نوع زاهدانه است که وسیله‌ای برای ارتباط میان بنده با خدای خود ایجاد میکنند و در نتیجه جایگاه نیازهای معنوی را اعتلاء بخشیده و خواسته‌های مادی را کوتاه می‌نمایند. افزایش اراده و کف نفس و نیز ایجاد حسّ شفقت نسبت به نیازمندان از ارزشهای روزه به‌شمار می‌آیند
این است که نباید از روزه گرفتن در ماه خدا پرهیز کرد
سپاس از آقای دکتر بازودار
سپاسگزارم
سلام
اینکه با افرادی که سالم هستن و در ملاء عام روزه خواری میکنن صحیح هست ولی اینکه کسانی که نمیتونن بگیرن یا اصلا مسلمون نیستن برخورد قانونی میکنن اصلا دروست نیس
روزه مثل نماز واجبه بر مسلمون ولی الان در این دوره زمونه کسی رو واسه نخوندن نماز مجازات نمیکنن هرکسی به میل خودش میخواد بخونه بسم الله هرکس نمیخواد بخونه،نخونه ولی روزه رو اینجوری برنامه ریزی نکردن باید بگیری حالا هستن خیلیا هم زیرآبی میرن ولی کلا بر روزا خیلی تاکید دارن و اگر که نوشیدنی یا غذایی بیرون بخوری در ماه مبارک باهات برخورد قانونی میشه خب این دیدگاه اگر که به کشور های کافر برسه و بگن اینقد اینا سفت و سخت میگیرن مذهب رو دیگه هیچ کسی به سمت مسلمان شدن نمیاد بنظر من باید کشور اسلامی باید اینقد آزاد بزاره که خود افراد جامعه انتخاب کنن بعد تصمیم بگیرن نه به اجبار
با تشکر از شما
سلام.نکته مقاله همین است که حرمت روزه داری حفظ بشه والا درترمینال اتوبوس وقطاروفرودگاه مکانهایی برای خوردن غذا برای مسافران در نظرگرفته شده است.همچنین افراددرخوردن وآشامیدن درمنزل و درمکانهایی که خیلی قابل دیدن نیست مجازهستند.فکرکنم شما اصلا دلیل حکم حرمت روزه خواری بررسی نکردید.علیکم به تامل وتحقیق
با سلام و احترام
روزه یکی از واجبات است که هر مسلمان هر سال باید در ماه مبارک رمضان برای انجام امر الهی انجام دهد
بیماری تنها مجوز روزه خواری است البته نه علنی و به صورت مخفیانه
خداوند متعال روزه را برای بیماران و ناتوانان مانند کودکان و پیران واجب نکرده است.
با همه ی این اوصاف به نظر می رسد باید در جامعه فضایی برای بیماران و سالمندان در نظر گرفته شود که در ماه مبارک رمضان برای رفع نیاز گرسنگی و تشنگی بتوانند اقدام کنند تا در دید افراد روزه دار نباشند.
با احترام
سلام .باتشکر از اظهارنظر شما
با سلام و احترام خدمت جناب دکتر بازودار.
روزه خواری نباید به شکل یک رفتار اجتماعی جلوه کند چرا که در این صورت حقوق خیلی از شهروندان(روزه داران) نادیده گرفته شده و قبح روزه خواری در جامعه شکسته می شود.
ارتکاب عمل به صورت علنی و در انظار عمومی به معنای آن نیست که کسی شاهد عمل بوده باشد بلکه قابلیت عمل برای این که در معرض دید دیگران قرار بگیرد، کافی است. به همین خاطر تظاهر به روزه‌خواری در یک خیابان بدون رفت و آمد هم جرم است.
خداوند در قرآن، گناه را بد میداند ولی اظهار و‌اشاعه گناه را بدتر می‌شمارد: كسانى كه دوست دارند كه زشتكارى در ميان آنان كه ايمان آورده‌اند، شيوع پيدا كند، براى آنان در دنيا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود، و خداست كه مى‌داند و شما نمى‌دانيد.(سوره نور، آیه 19)
با عرض سلام و خسته نباشيد خدمت دکتر بازودار
روزه و روزه داری از اهمیت بالایی برخوردار میباشد و حفظ حرمت آن نیز امری مهم و پسندیده ای میباشد اما گاهی اوقات بعضی از افراد بسته به امراض و یا شرایط جسمانی موجب می شوند که حرمت این عمل پسندیده را در اجتماع رعایت نکنند و همانطور که می دانیم انسان از ضرر دیدن و ضرر رساندن مخالفت دارد طبق ( لا ضرر ولا ضرار فی الاسلام) برای اینگونه افراد می‌بایست تبعیض قائل شد
به نظرم روزه باعث خودسازی باید بشه و در غیر این صورت هیچ فایده ای نداره و همونطور که مولا علی فرموده روزه قلب بالاترینه و باید خود آدم به این درک برسه که این عمل برای خودسازی خودشه نه صرف رفع تکلیف فلذا کسایی که حرمت روزه رو نگه نمی‌دارن به خودشون صدمه میزنن بیشتر نه بقیه، حالا به نظرم نباید زیاد از زور و اجبار استفاده کرد و باید این فهم رو جا انداخت که خودشون برسن به حقیقت روزه
ضمن عرض سلام ادب واحترام خدمت شما استاد گرانقدر وعرض تسلیت به مناسبت شهادت نهمین اختر تابناک اسمان امامت و ولایت.استاد گرانقدر پیام شمارا مطالعه کردم وخرسند ازانم که شما همچون چراغی پرفروغ درتاریکی روشنی بخش هستید.اهمیت حفظ حرمت روزه خواری وعدم خوردن واشامیدن در ملا عام بر هیچکس پوشیده نیس .عدم خوردن واشامیدن در معابر واماکن عمومی در ماه مبارک رمضان به همگان این نکته را گوشتزد میکند که ماه مبارک رمضان هنگامه ارتباط با حضرت حق است وهیچکس نباید این فرصت ناب را ازدست دهد وای کاش همه ی ما ازاین فرصت ناب در راستای اتصال با حضرت حق استفاده کنیم.ان دسته از افرادی نیزکه به دلیل بیماری.سفر یا هر علت دیگری قدرتی برانجام این تکلیف واجب الهی ندارند باید هشیار وبیدار باشند که مبادا تناول انها در معابر واماکن عمومی موجب ان گردد که عده ای .وسوسه وتحریک شده و روزه خودراباز کند .همه باید این واجب الهی را محترم شمرده ودر راستای عمل هرچه بیشتر به ان گام بردارن.چرل که روزه به نفع خود مسلمین است وفایده های بسیار برای تن وبدن دارد .ازطرفی روح انسان را جلا وصفا نیز میدهد.استاد دانشمندم نظرمن دربرابر سترگ دانش شما بسان قطره در مقابل دریا میباشد امیدوارم که مقبول در اید
با عرض سلام و خسته نباشید خدمت استاد محترم
پیرو مطلب ارزشمند شما احکام اسلامی به 2 دسته تقسیم میشوند : 1)احکام فردی و 2)احکام اجتماعی
که روزه خواری علنی در دسته احکامی است که جنبه اجتماعی دارند. یکی از حکمت های برخورد با فردی که آشکارا و در اجتماع معصیتی مرتکب می شود مانند روزه خواری در ملا عام این است که از نظر اسلام انسان موجودی مقدس است که باید به کمال نهایی مطلوب خود برسد و در این مسیر غرایز مختلف ممکن است مسیر زندگی او را تغییر دهند و به همین دلیل حد و تعزیر نسبت به برخی گناهان آشکار نوعی اقدام پیشگیرانه برای ممانعت از افتادن فرد در مسیر انحطاط است.
بین یک عمل حرام و تظاهر به عمل حرام تفاوت وجود دارد تظاهر به عمل حرام یعنی اینکه عملی با قصد آشکار کردن صورت بگیرد.اگر کسی بر اثر بیماری توان گرفتن روزه را نداشته باشد عمل حرامی انجام نداده است اما اگر همین فرد در معبر و انظار عمومی اقدام به خوردن و آشامیدن کند عمل او تظاهر به روزه خواری است.
روزه خواری نباید به شکل یک رفتار اجتماعی جلوه کند چرا که در این صورت حقوق خیلی از شهروندان(روزه داران) نادیده گرفته شده و قبح روزه خواری در جامعه اسلامی شکسته میشود.
با عرض سلام و خسته نباشید
روزه خواری و حرمت شکنی ماه مبارک میتواند معنایی بسیار زشت و قبیح داشته باشد تا آن جا که با اندکی دقت در احادیث می‌توان دانست که حتی روزه خواری به معنای بی عقلی و کم خردی معنا شده است.
در اصول کافی جلد اول کتاب عقل و جهل امام معصوم روزه گرفتن را از جنود عقل معرفی می كند و در مقابل آن روزه خواری و نگرفتن روزه از جنود (سپاهیان) جهل.
با توجه به احادیث ذکر شده می توان دریافت که کسانی که بدون عذر موجه روزه نمی گیرند از دیدگاه دین به نقصان و کمبود خرد مبتلا هستند.
شاید برخی نگرفتن روزه را نوعی کیاست و زیرکی بدانند، اما طبق فرمایش صریح پیامبر افرادی که آخرت را به دنیای خود می فروشند افرادی بی عقل و کم خرد هستند.
سلام علیکم
مطلب مفیدی بود بنظر بنده هم روزه برای خودسازیست نه صرف رفع تکلیف
گاهی بعضی افراد به دلیل امراضی که دارا میباشند مجبورند که روزه را بخورند
اما باید توجه داشت که حفظ حرمت روزه هم به اندازه روزه اهمیت دارد
و اینکع نباید در ملع عام روزه خواری کرد
و همینطور در مطلب دو رکعت نماز درست امام صادق هم بعضی حرکات در نماز هستند که واجبند و این حرکات بسبار برای انسان مفید هستند در روزه هم بسیاری از عواملی که نهی شده برای انسان ضرر دارد و باقی مفیدند
و غیبت و تهمت نهی سده است
با سلام و احترام
همانطور که در جامعه امروزی در قبال هر گونه کنش و پدیده اجتماعی تحرک مثبت و منفی وجود دارد در مواجه با گناهان کبیره و صغیره همچین تحرکاتی (عقوبات الهی) نیز وجود دارد با توجه به اینکه در اشاعه واجبات همچون روزه در مواجه با فعل روزه خواری ،قانون گذار بدین جهت که از ممارست برخی افراد نسبت به عدم ترک فعل روزه خواری ممانعت به عمل آورد مجازات بازدارنده و جایگزین پیش بینی مینماید
باسلام و احترام خدمت استاد بزرگوار جناب آقای دکتر مسعود بازودار
در ماه رمضان تنها چیزی که بنظر من از همه بیشتر به نظر می آید خوردن و آشامیدن است و شاید اصول مهمتری من جمله دروغ ،تهمت و… کمتر در رابطه با روزه داری مدنظر می باشند.ولی لازم به ذکراست که برای خیلی از واجبات دینی بنوعی مردم‌با نظرات شخصی خود امر به معروف و نهی از منکر می کنند.در صورتیکه در دین تمام این چارچوبها تعریف شده اند.
بر همین اساس است که تنها آمران به معروف و ناهیان از منکر هستند که نجات می‌یابند. در حقیقت واکنش نسبت به هنجارشکنی و تقابل با آنان، تنها راه نجات از خشم و عذاب الهی نسبت به هنجارشکنی و حرمت شکنی به‌ویژه نسبت به شعائر الهی است. خداوند تنها آمران و ناهیان را از بحران عذاب دنیوی و اخروی نجات میدهد و بی‌خیالی در قالب اینکه ما مکلف به بردن مردم به بهشت نیستیم، راهکاری قرآنی تلقی نمیشود، بلکه اگر مجبور نیستیم که مردم را به بهشت ببریم، مجبوریم تا خودمان را از دوزخ دور نگه داریم.
با عرض سلام واحترام
نظر به اینکه روزه خواری از جرایم حق الهی است باید توجه کرد که فرد روزه خوار گناهی را انجام داده است که بین خود وخداست .
اما ایا این عمل را می توان در جامعه و در محضر عموم انجام دهد؟
اگر بخواهیم بگوییم مردم مسلمان جامعه به دلیل روزه خواری او از او تقلید کرده و ان ها هم روزه خوار می شوند به نظر درست نمی اید زیرا اگر مسلمانی این طور بخواهد به تکلیف شرعی خود پشت کند ………
واینکه اگر بخواهیم این عمل را جرم انگاری کرده و از این روش قهری استفاده کنیم و اسم ان را امر به معروف ونهی از منکر بگذاریم باز هم صحیح به نظر نمیرسد چرا که اولا امر به معروف نباید بر عهده یک نهاد نظامی باشد بلکه یک نهاد فرهنگی باید ان را در جامعه به اجرا دراورد ثانیا یکی از مهمترین شرایط امر به معروف احتمال تاثیر ان است که در این مورد بسیار پایین است
سلام و احترام
روزه یکی از واجبات اسلامی است که در همه شرایع مطرح بوده است. در روایات بر پنج چیز در فروعات اسلامی تاکید شده که روزه پس از نماز دومین آن است؛ البته به اعتباری ارزش روزه بیشتر از نماز است؛ زیرا روزه را باید حتی صاحبان عذر از حائض و نافس و مانند آنان قضا کنند، در حالی که قضای نماز برای آنان لازم نیست. از نظر قرآن و احکام اسلامی، روزه خواری تنها در شرایطی مجاز یا واجب و حتی گرفتن آن حرام است؛ اما اظهار روزه خواری در ماه رمضان گناهی بدتر از روزه خواری است که در جامعه، عده‌ای برای قبح شکنی و هنجارشکنی مرتکب میشوند و باید با آنان مقابله شرعی و قانونی شود.
با سلام و صلوات برمحمد و آل محمد ص و با درود به روان پاک بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران
روزه داری از مصارف الهی است
باعث پاکسازی جسم و روح شده
از دیدگاه بنده روزه داری یا بهتر بگم هدف از روزه داری این است حال گرسنگان را درک کنیم
اما ما به عنوان یک روزه دار به افطار ایمان داریم و میدانیم که افطار می آید اما گرسنه به چه به چه چیز ایمان داشته باشد
باسلام و احترام خدمت استاد ارجمند وباقبولی طاعات و عبادات انشالله.روزه از فروعات دین ما است که بر هر فرد مسلمانی واجب شده است مگر در شرایط خاص که حکم آن هم مشخص و در سوره مبارکه بقره احکام مربوط به آن آمده است،خداوندسوره بقره در آیه 183 سوره نیز می‌فرماید: فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهرَ فَليَصُمهُ؛ پس هر کسی از شما این ماه رمضان را درک کرد باید آن را روزه دارد.خدا احکام را بستگی به شرایط هر نفر که انسان سالم یا بیمار یا مسافر وغیره بنا به احوالات ما امور مربوط به آن را صادر کرده است .هم چنین روزه باعث صفای باطنی وتقواو خداترسی انسان میشود واین توصیه بزرگان دین ما هم هست البته کسی که در ملاعام اقدام به روزه خواری کرده بنا به موقعیت آن باید تادیب شود ….چون هم شرعا وهم قانونی وعرفا است وجه وجنبه قابل پسندی در بین جامعه ندارد…با احترام
باسلام
احتراماً با توجه به فرمایشات جناب عالی و اینکه احکام اسلام به دو دسته تقسیم می شوند:احکامی که صرفاً فردی هستند مانند نماز فردا
دوم احکامی که جنبه اجتماعی دارند مانند شرب خمر و روزه خواری در ملع عام .
در احکام فردی اجباری صورت نخواهد گرفت اما در احکامی که جلوه اجتماعی دارند اگر ارتکاب در خفا انجام شود بازهم حکومت اسلامی دخالتی نمی کند اما اگر در منظر عموم صورت گیرد اقدام به معنای شکستن حرمت احکام دینی و بی غارزش ساختن آن است بنابراین دارای ضمانت اجرا می باشد.
با سلام و عرض ادب خدمت جناب دکتر بازودار
عمل روزه خواری رفتاری خلاف و ناپسند است و حتی افرادی که عذر شرعی دارند باید حرمت روزه داران را حفظ کنند پس در ماه رمضان روزه باشیم آن هم روزه واقعی. دیگران را دعوت کنیم که همر رنگ روزه داران باشند. تا ثواب عظیم رمضان را به خوبی درک کنیم
باسلام خدمت استاد محترم جناب بازودار
بنده موافق این امر هستم که باید جوانبی را درنظر گرفت تا مردم نسبت به عرف جامعه آگاهی کامل را پیدا کرده وبه دین و احکام نماز و روزه احترام بگزارنددرجات و مراتب روزه در برخی روایات آمده است و گرسنگی و تشنگی به‌عنوان حداقل مراتب روزه، فقط تکلیف را از انسان ساقط میکند و برای این که روزه کمال بخش باشد، باید به همه خواسته های نفسانی و هر آنچه که دل آن را میخواهد، نه گفت، انسان روزه‌دار باید از اعمالی مثل غیبت کردن، تضییع حقوق دیگران، گران فروشی، رسیدن به منافع و متامع خود، دروغ گفتن، سخن چینی و کبر اجتناب کنند، رذایل اخلاقی افراد از نشانه های هوای نفس و دستورات اکید شیطان است و روزه‌داری برای مبارزه با تمامی شیطانها به خصوص شیطان نفس و خودمان انجام میشود درنتیجه افرادی که به دلایل جسمانی نمیتوانند روزه بگیرند یا افرادی که اقدام به روزه خواری میکنند باید به دین پذیرفته شده در جامعه احترام بگزارند ودرملا عام اقدام به روزه خواری نکنند چون این کار ناپسندباعث ناراحتی روزه داران میشود.
جناب آقای دکتر بازودار با عرض سلام و ادب و احترام
دیدگاه بنده در رابطه با این مطلب بدین شرح می باشد:
روزه خواری علاوه بر همه معایبی که دارد و عملی حرام در دین مبین اسلام محسوب می شود، در بعد اجتماعی به نوعی عدم احترام به حقوق دیگران است. زیرا کسی که به صورت آشکار روزه خواری میکند هنوز به حقوق شهروندی و احترام به حقوق دیگران در سطح جامعه واقف نیست و این حقوق را زیر پا می‌گذارد. چنین فردی علاوه بر بی حرمتی به احکام و قوانین اسلامی، به صورت علنی و آشکار بیان میکند که رعایت حقوق دیگران چندان برایش اهمیتی ندارد.
دلیل حرمت روزه‌خواری و تظاهر به آن، حرمت‌شکنی احکام الهی است. پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «کسی که حسن و کار خیری انجام دهد و آن را از غیر خدا پنهان دارد، عملش70 برابر میشود نسبت به کسی که عمل حسنه‌ای را آشکار می‌سازد و کسی که مرتکب گناهی میشود، اگر آن را فاش و آشکار نماید، مورد غضب خدا واقع میشود اما اگر آن را پنهان داشت، آمرزیده خواهد شد.»
در قانون مجازات اسلامی به صراحت در رابطه با جرم روزه‌خواری صحبت نشده است، اما در ماده 638 این قانون آمده است که تظاهر به هر عمل حرامی در انظار عمومی، جرم است و دادگاه‌ها نیز براساس این ماده قانونی، حکم افراد مرتکب را صادر میکنند.(براساس قانون مجازات اسلامی، هر کس علناً در انظار و اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید به حبس از 10 روز تا 2 ماه یا تا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد.)
بنا به نظر حقوقدانان عناصر مادی تشکیل دهنده این جرم روزه خواری عبارتند از: انجام عمل حرام، انجام علنی و در انظار عمومی و معابر، تظاهر به انجام عمل حرام و عمل حرام.
با عرض سلام خدمت دکتر بازودار
استعمال دخانیات طبق فتوای اکثریت علما – بنا به احتیاط واجب- روزه را باطل میکند.
نظر مقام معظم رهبری در این باره چنین است: « بنا بر احتیاط واجب جایز نیست در حال روزه سیگار کشیده شود».
به همین دلیل سیگار کشیدن عمل حرام بوده و اگر فردی در کوچه و خیابان قبل از اذان مغرب، انواع دخانیات استعمال کند، جرم مشهود محسوب و مطابق با قانون، مأمورین موظف‌اند با وی برخورد کنند.
هر چند که بر اساس تبصره یک ماده13 « قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات »، نیز مصرف دخانیات در اماکن عمومی یا وسایل نقلیه عمومی جرم بوده و مجازاتی معادل پنجاه تا صد هزار ریال جزای نقدی دارد.
سلام خدمت جناب دکتر عزیز.بسیار مقاله کاملی بود.و درد امروز جامعه برسی کردین.ای کاش که این مشکل جامعه در رمضان سال دیگه کمتر بشه.باز هم مقاله کامل دیگه ای از شما خوندم.
سلام و عرض ادب
فرمایشات و کلامتان بسیار شیوا و متین بود.
با تغییرات و تهاجم فرهنگی که امروزه شاهد ان هستیم گویا جوانان ما دچار سردرگمی بین فطرت و سرشت پاکشان و انچه که دیدگاهشان را تغییر داده است گیر کردند و از نظر ایشان این عمل اسیبی به دیگران وارد نمیکند پس انجام دادن ان را مباح میدانند .
بنظر بنده عمل روزه خواری به گونه ای هنجار شکنی است و توهین به دیگران محسوب میشود زیرا حرمت شخص روزه دار را نگه نداشته است و به گونه ای توهین است و بقیه راهم تشویق به ان عمل می نماید.
یکی از عوامل دیگر این است که ادمی همواره ممکن است در معرض هوای نفسانی قرارگیرد به همین دلیل وقتی فردی در مقابل روزه دار عمل روزه خواری راانجام میدهد ممکن است طرف مقابل تحریک به عمل روزه خواری بشود و قبح ان ریخته شود.
برخلاف نظرات دین گریزان امروزه دانشمندان مشاهداتی در خصوص روزه بدست اوردند و عمل روزه خواری را بسیار مفید برای بدن انسان گزارش داده اند.
هر دستوری که خداوند متعال فرموده است برای بدن و تذکیه روح مفید بوده است و روزه هم جزو همان است زیرا به ما درس بردباری و استقامت دربرابر هوای نفسانی را میدهد.
انشالله بتوانیم با پیروی از دستورات ایشان به سعادت و خوشبختی نائل شویم.
سلام خدمت استاد بزرگوار ممنون از مطالب اموزنده ی شما .
سلام و عرض ادب خدمت استاد بزرگوار
اصل براین است که حرمت روزه حفظ بشه ولی درجامعه برعکس این اتفاق میوفته اول برخورد میشه بعد علت را جویا میشوند.
با سلام‌خدمت استاد بازودار
مسئله روزه جز ارکان اصلی دین است و روزه خواری با توجه به شرایطی که بر اساس محیط اجتماعی و قوانین و سنت ها در جامعه حاکم است امری ناپسندیده است .ولی این رو باید در نظر بگیریم با توجه به اوضاع و شرایط بعضی افراد که مجبور اند روزه نگیرند و دارو یا خوراکی هایی میل کنند باید فرهنگ سازی هایی انجام شود مثلا مکان ها یا زمان هایی که بتوان در آنجا ب نوشیدن یا خوردن بپردازند .روزه گرفتن درک کردن حال فقراست ولی کدام انسان در دوره الان سحری خود را با یک عدد نان سیر میکند ؟یا طعامی که فرد فقیر در افطار میل میکند؟
باید در ابتدا که مباحث روزه و نماز ب کودکان یاد داده شود ب جای استفاده از جهنم و آتیش و …
به کودکان از فواید روزه برای بدن
و شادابی بحث کنن تا هم کودکان از ترس انجام به کاری نشوند و در آینده با روزه خواری مواجه نشوند و هم فرهنگ سازی در این باره اتفاق بیفتد
ینکه کسی روزه خواری کند فقط به همین که اظهار کند به علت مریضی نمیتواند ورزه بگیرد کافیست و هیچ کس حق ندارد با او برخورد کند چرا که خداوند این امر را به عهده خود شخص گذاشته و هر کس خودش میداند که مریض است یا نه و آیا میتواند روزه بگیرد یا خیر و اگر در حال مرض بر اثر روزه بیماری اش بدتر شود روزه گرفتن بر او حرام است. اما بحث روزه خواری در ملاء عام امریست اخلاقی و با تذکر میشود از آن گذشت اما در جامعه ای که دروغ و ریا و بی اخلاقی و اختلاس در سطوح بالای مدیریت جامعه وجود دارد چگونه میشود از مردم خواست که اخلاق را رعایت کنند؟
عده‌ای از افراد در جامعه بدون توجه به این فریضه الهی و مقدس این ماه با روزه خواری در ملأ عام و تظاهر به این عمل ناپسند، خواسته یا ناخواسته حرمت این حریم معنوی را از بین می‌برند.
یکی از ویژگی‌های ماه مبارک رمضان تزکیه نفس است و روزه گرفتن در این ماه و تحمل گرسنگی، تشنگی و مراقب اعمال و رفتار بودن فرصتی برای سربلندی در آزمون الهی است مسلمانان مکلف هستند در ماه مبارک رمضان روزه بگیرند و اگر به هر دلیلی مانند بیماری یا مسافرت قادر به روزه‌داری نیستند باید با توجه به احکام الهی حرمت این ماه را نگه دارند و در ملأ ء عام روزه‌خواری نکنند.
با سلام خدمت دکتر بازودار و ممنون بخاطر این مطالب و اطلاعات عالی که به اشتراک میذارید
هر هنجاری در جامعه دارای چهارچوبی است که باید رعایت شود. فرهنگ‌سازی، آموزش، مراقبت، محافظت، صیانت و در آخر قوه قهریه می‌توان کاری کرد که کسی به حریم دیگران تجاوز نکند. هرچند که نهادهایی مانند آموزش و پرورش، حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌هاو قوه قضائیه و … برای اجرای این مسئولیت وجود دارند.
در وهله اول لازم است خروجی این نوع نهادها و سازمان را مورد بررسی قرار دهیم تا بدانیم آموزش دین، لزوم دینداری و التزام عملی در آموزش و پرورش تا چه اندازه است، چه فعالیت‌هایی در این راستا انجام شده، کلاس‌های دینی تا چه اندازه جذاب، خوشایند، فطرت محور و فرهنگ‌ساز هستند. از سوی دیگر در دانشگاه‌ها باید ارزیابی شود که کلاس‌های معارف چقدر بر دینداری دانشجویان تأثیر دارند و تا چه اندازه آنها را متقاعد به رعایت اصول و موازین دینی میکنند.
اگر بتوان به جوان های امروز درست وعلمی و جذاب دین را معرفی کرد قطعا از عوامل تهدید کننده و منحرف کننده آنها از دین جلو گیری میشود کرد.
باعرض سلام خدمت شما استاد محترم روزه داری باعث آن تمیزشدن جسم و روح میشود هدف از روزه داری این است حال گرسنگان را درک کنیم و بدن را ایمن کنیم و پاکسازی بدن که برای سلامتی انسان خوب است
از ویژگی‌های ماه رمضان تزکیه نفس است و روزه گرفتن در این ماه باید مواظب اعمالمان اعم از اخلاق رفتار نماز غیبت دروغ باشیم
روزه از ارکان اصلی دین است و روزه خواری امری ناپسندیده است .ولی هر فردی بسته به شرایط و بدنش مجبور است روزه نگیرند چون باعث ضعف یا بیماری او میشود
رعایت قانون و اخلاق اسلامی در ماه مبارک رمضان امری ضروری است و با فردی كه به ارزشهای اسلامی تعرض کند و افراد را مورد آزار و اذیت قرار دهم یا روزه خواری کند در جمع عموم ،باید با آن برخورد کرد
جناب دکتر بازودار بابت مطالب با ارزشی که در اختیار ما گذاشتید متشکرم